Adil Hacıömeroğlu: DİRLİK İÇİNDE YAŞAMAK
Atalarımız yıllar önce “Nerede birlik, orada dirlik” diyerek bizlere yol göstermekte. Dirlik; yaşayış, yaşam, varlık, sağlık, geçim demek. Dirlik, dirilik anlamını da içerir. İnsanı yaşamı boyunca ayakta tutan dirliği değil mi?
Bir ailede, toplumda, işyerinde, takımda dirlik olması için öncelikle birlik olmalı. Çünkü dirliğe giden yol, en küçük toplumsal birimi bile oluşturan insan kümesinin kendi aralarında oluşturdukları birlikten geçmekte. Dünyanın neresinde olursa olsun insanlar arasında birliği sağlayan uzlaşma anlayışı ve özveri. Özverinin, uzlaşmanın olmadığı bir yerde birlikten söz edilemez. Bunun yanı sıra kişiler, kendi çıkarlarını korumak için yanındakilerin, toplum yaşamını paylaştığı diğer insanların da haklarına saygı göstermek zorunda. Bir toplumda adalet, hakka saygı yoksa birlik zor gerçekleşir.
“Nerede birlik, orada dirlik” atasözü, “Ortak anlayış ve uyumun olduğu yerde erinç ve düzen bulunur” anlamına gelmekte. Demek ki bir toplumun dirlik içinde bulunması için anlayış ve uyum vazgeçilmez bir koşul. Karşılıklı anlayışın, ortak düşüncelerin olmadığı bir yerde kişiler arasında anlaşmadan, uyumdan söz edilemez.
Uyum, insanı insan yapan bir davranış. Uyumsuzluk, kişiler arasındaki sorunların çıkış noktası. Karşımızdakine baktığımızda ve görmek istediğimizde onunla aramızda ortak noktalar, zevkler bulamamamız neredeyse olanaksız. İsteyen kişi, karşısındakiyle ortak noktaları bulur.
Birlik, uyum, anlayış için karşımızdakilerin bize benzemesi gerekmiyor. Kişiler arasındaki ayrımlar aslında bizim varsıllığımız. Herkes, birbirinin aynı olsaydı yaşamın tadı olur muydu? Farklılıklarımız bizi toplumsal yaşamda tamamlar, eksiklerimizi giderir. Bu nedenle insanları olduğu gibi kabullenmeli. Onların bizim gibi düşünüp davranmalarını beklememeli. İnsanların birbirlerinin kusurlarını, eksikliklerini, yanlışlarını aramak yerine ortak, güzel, iyi, başarılı yanlarını görmeye çalışmalı. Eksik bulmak çok kolay, ancak güzellikleri görmek epeyce zor ve emek isteyen bir şey. Kişiler, karşısındakinin eksikliklerini aramak için harcadığı emeği, onun güzel yanlarını görmek için harcamalı.
Ne yazık ki sosyal medya, televizyon dizileri, ekran bağımlılığı önce ailelerdeki dirliği, sonrasında da toplumumuzdaki birliği bozmakta. Çünkü ekran bağımlılığı, bencillik üzerine kurulu. Kişiyi yaşadığı toplumsal yapıdan, değerlerden, kurallardan koparmakta. Özellikle aile kavramı, bilinçli olarak yok edilmeye çalışılmakta ekranlar aracılığıyla. Aile kavramı üzerinden toplumsal birlik yok edilmek istenmekte.
Birliğin olmadığı yerde dirlik aramak boşuna. Aile birliğimiz sudan bahanelerle yok edilmekte. Toplumsal birliğimiz ise kutuplaştırıcı siyaset yüzünden darmadağın. Birliğimiz dağılınca dirliğimiz de kalmıyor.
Aile ve toplumda insanları ayrıştırıcı nefret dili egemen. Bunun yerine sevgi dilini getirmek gerek birliğimiz ve dirliğimiz için. Ne yazık ki son yıllarda herkesin yüreğine nefret tohumları ekildi birilerince. Bunun da aracı ekranlar oldu. Sevgi dilini oluşturmak için ekranlardan kurtulup insanlarla iletişim kurmak zorundayız. Bunu başaramadığımızda hep birlikte yok oluşu yaşarız. Toplumca yok oluşumuz, ekran bağımlılığına değer mi?
Hacı Bektaş Veli’nin dediği gibi bir olalım, iri olalım, diri olalım. “Bir olmak” birliğimizi, “iri olmak” birlik olduğumuzda ortaya çıkan büyük gücümüzü, “diri olmak” ise dirliğimizi, sağlık ve uyum içinde yaşamamızı anlatır. Bundan güzeli var mı bu dünyada?
Adil Hacıömeroğlu
22 Kasım 2026
TRABZON’DAN TÜM TÜRKİYE’YE
